Jorieta vertelt over haar moeder
in Het Venenhuis

De moeder van Jorieta Gerritsen, mevrouw Gerritsen, woont sinds november 2016 in Het Venenhuis. Jorieta vertelt haar ervaringen.

“Mijn moeder woont vanaf november 2016 in Het Venenhuis. Ze komt vanuit een andere instelling. Mijn zus hoorde van bekenden, waarvan hun moeder al hier zat, dat Het Venenhuis kleinschalig en gemoedelijk is. We zijn toen gaan kijken en binnen een week zat ze hier.

Moeder heeft angsten, ze schreeuwt weleens. Wij als kinderen hadden nooit verwacht dat er na een diagnose dementie zich dit voor kan doen. Ze laat ook de verzorging moeilijk toe, douchen vindt ze verschrikkelijk. Daarom ondersteunen we de zorg zoveel mogelijk waar we kunnen, want ze kunnen natuurlijk niet alleen maar alle aandacht aan mijn moeder geven.

Na half jaar zijn we nog steeds blij met de keuze. Er is hier meer aandacht voor de mensen en alles is veel persoonlijker. Je voelt meteen de warmte. In de vorige instelling bleven ze op de stoel zitten, waardoor mensen gingen dutten, dwalen of onrustig tegen elkaar schreeuwen. Dat doen ze bij Het Venenhuis niet. Dat komt door het beleid: mensen staan voorop. Het team staat samen klaar voor de mensen en is actief met hen bezig.

De zorg denkt mee. Het doet pijn als je ziet dat je moeder angstaanvallen heeft. Dit heeft ze vroeger nooit gehad, dat komt door de dementie. De zorg is in nauw overleg met de familie op zoek gegaan naar medicatie die ze toelaat én die werkt. Sinds twee weken heeft ze een pleister met medicatie en hier wordt ze rustig van. Dat is voor familie erg prettig en uiteindelijk ook voor moeder als het werkt.

Moeder vindt het eng om zelf te gaan slapen. Bij de vorige instelling deden ze hier niets mee, maar hier blijft het personeel bij mijn moeder totdat ze rustig in slaap is gevallen. Het is fijn om te weten dat je moeder in goede handen is, dat geeft jezelf ook meer rust.

Het is prettig als je je echt gehoord voelt. Als er iets is kun je het bespreekbaar maken en doen ze er echt iets mee. Er zijn altijd wel dingen die beter kunnen, maar als je het aangeeft dan pakken ze het op en proberen ze er iets mee te doen. Zo hebben we vorig jaar met mijn familie een moestuin op hoogte gemaakt, zodat de bewoners zelf een groente- en kruidentuintje bij kunnen houden.

Gewoon met kaasjes en borrelnootjes, daar wordt iedereen blij van. En als de muziek dan aangaat wil mijn moeder nog weleens graag meezingen. Wat is er nou mooier dan mensen blij maken?

Het volgende project dat we op willen pakken is de grote hal. Hier zou ik graag een belevingsruimte van maken waar bewoners herkenbare dingen van vroeger zien én voelen. Want vaak kunnen bewoners het niet meer verwoorden, maar wel voelen.

Ik vind het leuk om iets voor alle bewoners te doen, ook al krijgt mijn moeder het niet altijd meer mee. Je wilt het voor hen allemaal gezellig maken en het is mooi om te zien hoe iedereen er dan van geniet.

Zo organiseren mijn schoonzus en ik op de woensdagavond een ‘borrelavond’. Gewoon met kaasjes en borrelnootjes, daar wordt iedereen blij van. En als de muziek dan aangaat wil mijn moeder nog weleens graag meezingen. Wat is er nou mooier dan mensen blij maken?”

Meer persoonlijke verhalen

Iedereen heeft een verhaal. Lees de ervaringen van bewoners, echtgenoten, zonen en dochters over het wonen en de zorg in een van de huizen van Dagelijks Leven.

  • Het gaat erom dat je als kind met een gerust hart weg kunt gaan. Dat had ik in het andere verpleeghuis nooit. De sfeer, het huiselijke dat maakt dat mijn moeder zich hier prettig voelt.

    Jorieta Gerritsen
  • Mijn moeder is in een half jaar tijd 250% erop vooruitgegaan door de goede zorgen van het personeel. Het is wonderbaarlijk hoe goed het met haar gaat. Ze heeft echt een transformatie ondergaan: letterlijk aantoonbaar! Ze bloeide gewoon op, zowel lichamelijk als geestelijk.

    Hans Kostense
  • Je wordt echt betrokken bij dingen. Voor de bewoners wordt veel gedaan, maar ook de familie vergeten ze niet. Met Kerst bijvoorbeeld hebben ze echt uitgepakt: een high tea voor de bewoners en iedereen mocht een familielid meenemen. Het was echt fantastisch!

    Gerda en Wim Versteeg
  • Het woord genieten heeft voor mij veel meer waarde dan zorg. Als mijn vader in een grote zorgorganisatie had gezeten, waar alleen zorg zou zijn geweest, dan was mijn vader er niet meer geweest. We hebben nu extra reservetijd gekregen. Ik besef heel goed hoe kostbaar dit is.

    Marian Bodewes
  • De persoonlijke benadering bij Het Venenhuis is bijzonder. Je bent kind aan huis, iedereen kent je bij de voornaam en je wordt goed op de hoogte gehouden. We kennen elkaar gewoon allemaal, het is vertrouwd.

    Paul Ververda
  • “Het voelde als een warme deken. De oude school, die mijn moeder nog kende van vroeger. De grote tuin. De vrijheid die de mensen hier hebben, ondanks dat het gesloten is. En ze zijn lief voor de mensen. Ze krijgen hier écht liefdevolle zorg.”

    Carmen Willemsen