In het midden van een woonwijk in Hengelo bevindt zich een van de vestigingen van Dagelijks Leven: Het Wilderinkhuis. Het is gevestigd in een omgebouwde basisschool, waar plek is voor twintig bewoners die lijden aan een vorm van dementie. Ik mag hier vandaag rondkijken. Ik krijg een hartelijk ontvangst bij de poort door activiteitenbegeleidster Selma en zorgmedewerkster Nathasja.

Wat maakt Dagelijks Leven zoals thuis?
Na een kopje koffie en wat gesproken te hebben met Nathasja weet ik steeds meer over Dagelijks Leven en deze vestiging. Omdat het zo kleinschalig is, is het overzicht goed. Iedere bewoner krijgt individuele aandacht en er wordt ingespeeld op de wensen per persoon. Wil een bewoner uitslapen? Dat kan. Er zijn hier namelijk geen vaste tijden om op te staan. Als iemand specifiek wenst om gewekt te worden op een bepaalde tijd is dat mogelijk. De warme maaltijd van de middag kan voor de personen die langer willen slapen bewaard worden tot diezelfde avond. Familieleden mogen komen wanneer ze maar willen, er zijn geen vaste bezoektijden. Er staat zelfs een bed voor je klaar voor als je graag bij je dierbare in de buurt slaapt.
Als de familie zin heeft om een film te komen kijken is dat ook mogelijk. Er worden dan lekkere hapjes en toastjes klaargemaakt, zoals thuis.

Dagelijks Leven betrekt de bewoners zo veel mogelijk bij de standaard huishoudelijke taken, bijvoorbeeld aardappels schillen en afwassen. Die klusjes deden ze thuis ook. Ook worden de bewoners zo nu en dan meegenomen naar de winkel voor een boodschap (voor bijvoorbeeld zo’n filmavond) en worden er regelmatig uitstapjes georganiseerd.

Rondleiding door Het Wilderinkhuis
De woonwijk is goed bewoond, maar toch rustig. Zo zijn de bewoners toch onder de mensen, in de bewoonde wereld zoals ze gewend zijn. Bij binnenkomst door de poort kom je meteen in een grote tuin terecht met een grasveld, bloemen, een vogelhuis en tegelpaadjes. Bij de ingang bevinden zich twee grote tuintafels met stoelen.

Binnen bevindt zich aan de linkerkant een activiteitenruimte. Hier wordt bijvoorbeeld gepuzzeld, geschilderd, gekleurd, of worden de nagels gelakt. Ook is het mogelijk om hier verjaardagsfeesten met familie te vieren. Na de activiteitenruimte kun je doorlopen naar de gang die leidt naar twee ruime woonkamers. In deze gang staat een piano, waar door minstens één bewoner veelal op wordt gespeeld, waarbij ook gezongen wordt.

Rechts van deze gang bevinden zich twee woonkamers. Beide uitgerust met mooie meubelen in zachte kleuren. De bewoners worden over deze twee kamers verdeeld als er wordt gegeten. Ze kunnen altijd zelf kiezen. Nemen ze bijvoorbeeld plaats in de woonkamer waar André Rieu wordt afgespeeld op televisie, of doen ze een andere activiteit zonder televisie in de andere kamer. Als ze in hun eigen studio willen zitten mag dat natuurlijk ook.

Dan terug naar de ingang. Daar komen we de keuken tegen. De kok bereidt iedere dag verse maaltijden. Ik loop langs vlak voor lunchtijd, dus ik zie de pannen op het vuur staan en de geur van lekker eten komt me tegemoet. Als iemand het te druk vindt om met de andere bewoners mee te eten, mag hij of zij ook bij de kok in de keuken plaatsnemen. Links naast de keuken bevindt zich de deur naar de wasruimte en het gastverblijf. Rechts van de keuken bevindt zich het kantoor van de werknemers.

Vervolgens lopen we de rechtergang in, de gang naar de studio’s. Iedere studio is bij de voordeur voorzien van een vitrinekastje. Hierin zit een herinnering van de bewoner. Dat is bij iedereen anders. In het ene kastje hangen trouwfoto’s, in het andere vakantiespulletjes of popjes. Zo lopen de bewoners iedere dag langs hun dierbare herinnering. Het vitrinekastje is op deze manier een punt van herkenning. Daarnaast hebben de bewoners allemaal hun eigen meubelen meegenomen. Versiering in de gang komt grotendeels van de bewoners af. Er wordt zo veel mogelijk naar thuis gestreefd.

Het is ook mogelijk om als echtpaar bij Dagelijks Leven te wonen. Echtparen krijgen twee studio’s. De ene studio wordt dan gebruikt als woonkamer, de ander als slaapkamer. De studio’s zijn voorzien van ruime badkamers en grote ramen, waardoor het licht mooi naar binnen valt. Daarnaast is het pand uiteraard voorzien van voldoende nooduitgangen en ruime toiletten.

Als ik na de rondleiding plaatsneem in een van de tuinstoelen komt er een bewoner naast me zitten. “Ik woon hier met mijn vrouw en ik ervaar het als zeer prettig. Ik vind het zo fijn hoe ze hier met ons omgaan. Je hebt altijd overal wel aanmerkingen, maar op deze woning kan ik er geen bedenken. Iedereen is hier gelijk en we respecteren elkaar allemaal.”

Het Wilderinkhuis is een warme plek, gewoon zoals thuis.